Jesse Wensing op het podium

What about het logo van de Olympische Spelen 2024?!

Jesse Wensing, ontwerper AVM Moment Design

Het logo van de olympische spelen 2024 in Parijs ontworpen door Royalties Ecobranding en roept de nodige vragen op en brengt gesprekken op gang. Waarom is deze discussie? Hoe is het logo opgebouwd? Wat vind ik, als grafisch vormgever, er zelf van? Wat vind jij?

Ik moet toegeven dat het designen van een logo voor een wereldwijd sportspektakel heel wat druk met zich meebrengt en zeker niet de makkelijkste opdracht voor een grafisch vormgever is. Maar om maar direct met de deur in huis te vallen, vind ik het logo van Parijs 2024 niet goed afgewerkt en associatief onjuist. Mag ik dat zeggen als ontwerper? Ik denk het van wel, met name omdat ik kan reflecteren op wat ik weet. De onderbouwing van mijn mening zou dan ook onder meer zijn dat het logo mij doet me denken aan Tinder, een nieuw datingplatform, een kapperszaak of zelfs een escortservice.

Waar zit hem dat in? Allereerst omdat het ‘simpelweg’ op het Tinder logo lijkt en mogelijk vanwege het vrouwelijk aspect in het logo waarvan ik de motivatie erachter wel begrijp. In 1900 op de Olympische Spelen in Parijs mochten vrouwen voor de eerste keer meedoen aan de Spelen. Vandaar dat Marianne, een vrouw en tevens een nationaal symbool in Frankrijk, in het logo verwerkt is. De vorm die het haar en gezicht van Marianne weergeven, symboliseert het olympische vuur en de cirkel eromheen maakt het geheel af en is als medaille beschreven. De gouden kleur van het icoon moet aan de eerste prijs laten denken, de prijs voor de winnende sporter/sportster. Toch zijn er mensen die zich aan het vrouwelijke gezicht in het logo storen en vinden dat Marianne geseksualiseerd wordt. Of nog beter, dat vrouwen door het logo geobjectiveerd worden door het gebruik van Marianne zoals Rebecca Amsellem, schrijfster en oprichtster van les Glorieuses dit omschrijft. Maar wat als de ontwerpers nou voor een mannelijk uiterlijk gekozen hadden?

“Toch zijn er mensen die zich aan het vrouwelijke gezicht in het logo storen en vinden dat Marianne geseksualiseerd wordt”

Bij het logo is er ook nog een lettertype ontworpen dat op de kunstbeweging Art Deco is gebaseerd. Persoonlijk vind ik het lettertype, genaamd Paris 2024, heel erg toepasselijk binnen de Franse context en het staat in goed contrast met het icoon. In het algemeen is het concept achter het complete logo erg sterk en duidelijk, maar een andere uitvoering (zoals het eerste gepresenteerde idee) van het icoon was beter geweest, ook om de commotie te voorkomen die er nu speelt.