Marius Polman, ontwerper AVM Moment Design

We werken thuis en dat brengt wat overpeinzingen met zich mee. Over de gemiste goedemorgen blik bij de bushalte, over het dagritme en over een kleurrijke bedankje uit onverwachte hoek. Onze Marius, grafisch vormgever, vertelt.

Een tijd die lang in ons hoofd zal blijven hangen. Woensdag 11 maart werd er besloten om thuis te gaan werken. Vrijdag de 13e was het zo ver. Gewone tijd opstaan hoeft niet. Tja, ik ben dat zo gewend, maar inmiddels sta ik een uurtje later op. De trip met het openbaar vervoer hoeft ook niet. Vreemd. Als ik hier aan denk mis ik het toch wel een beetje. Het ritueel. De medereizigers die je bijna iedere dag ziet. Soms deel je een blik van goedemorgen of een lekker weertje vandaag. De man op het perron die altijd in het zwart gekleed is, colbertje zwart, overhemd zwart en een zwarte pantalon, of het nou -15 of +25 graden is.

Het is niet anders ik zal eraan moeten wennen. Thuiswerken zal nog wel even duren. ’S morgens met ons team een video-overleg om het lopende werk door te nemen. Op de dag regelmatig met een van de collega’s even bellen of een videogesprek om een design-voorstel te bespreken. Het voordeel is dat ik nu even een kopje koffie in de tuin kan drinken. Dan kijk ik naar de tulpen die op tafel staan. Ook die hebben met Corona te maken. De huisartsenpraktijk waar mijn vriendinnetje werkt, heeft bezoek gehad van een bloemenhandelaar en deze had een aantal emmers met tulpen neergezet en geroepen “Dank voor jullie zorg”. Wie het was, weten ze nog steeds niet.